-139-

اِمشب ُ قرآر بود بآ امیر ُ الهامـ اینآ بریمـ دریآ ,

نمیدونمـ چرآ هرکی قصدِ دریآ رفتن دآرهِ از مآ میخوآد بآهآشون بریمـ ^.^

گُفتیمـ بآشهُ میآیمـ ولی دیروز غروبی مآمآنمـ گُف امشب خونهِ مآدربزرگِ پدریمـ افطآر دعوتیمـ .

وَ وَ وَ وَ وَ اینکهِ ^.^

مآمآنمـ یِ مآنتویِ قرمز رنگِ , اصن عِشق , برآمـ دوخت اصن من خبر ندآشتمـ کِ .

مآ دُخترآ چِرآ انقد عآشقِ لبآسیمـ آخهِ ؟

کُلی مآچِش کردمـ کُلی تو دلمـ برآ اینکهِ این مآه خآنومـ تو زندگیمهِ خُدآرُ شکر گُفتمـ .

دیگهِ قول گرفتمـ ازش تآ امشب آمآدش کُنهِ ُ بشهِ من بپوشَمِش اونجآ ^.^

# مآمیِ عزیزِ دل!